کدام مهمترند /توهینکنندگان یا تولیدکنندگان!؟
حسین شمسیان ؛ سال پایانی دولت یازدهم، امیدها و انتظارات برآورده نشده از یکسو و پدیدار شدن مشکلات و خطرات جدی در حوزه اقتصاد از دیگر سو، بهترین ملاک و معیار برای ارزیابی کارنامه دولتمردانی است که با شعار اصلاح امور آمدند. اوضاع امروز، دقیقا همان مشکلی را به رخ میکشد که از ماههای نخست گفته میشد و کسی نمیشنید!
«فقدان ستاد فرماندهی اقتصادی» ضعف بزرگ دولت یازدهم بود و هست که حالا بعد از سه سال آثار تلخ خود را بیش از پیش نشان میدهد. این ضعف بزرگ باعث شد، هرکس در دولت، متصدی هر بخشی که هست، هرکار دلش خواست بکند و این جزایر جدا از هم، بدون توجه به کلیت اقتصاد و نیاز کشور، ساز خود را بزنند! این وضع تا جایی پیش رفت که دست اندرکاران، آشکارا بر خلاف قولها و وعدههای محکم خود به مردم و نمایندگان مجلس - به خصوص وعدههای روز رای اعتماد- عمل کردند و کار را به وضع امروز رساندند که جدیترین حامیان دولت هم نمیتوانند و نمیخواهند مسئولیت آن را به عهده بگیرند و زبان به انتقاد گشودهاند! نمونههایی از این وضع و راهکار حاشیهپردازان دولت، موضوع نوشتار زیر است؛ بخوانید:
بسم رب النور