برخوردهاي فصلي و مقطعي با جرائم اجتماعي
روح الله امين آبادي
1-هفته گذشته رسانه ها از راه اندازي تلفن گوياي مبارزه با مواد مخدر خبر دادند.
اين تلفن گويا در راستاي همكاري مردم در ارتباط با دستگيري معتادان و قاچاقچيان مواد مخدر راه اندازي شده است.
2-گشت و گذار در خيابان هاي شهر تهران و سوال از مردم به خوبي نشان مي دهد كه مشكل مواد مخدر و قاچاق اين مواد افيوني با اعلام شماره تلفن گويا حل نخواهد شد.
مردم مي گويند شكايات شفاهي آنان و حتي تماس هايي كه با پليس 110 گرفته مي شود در برخي موارد- اگر نگوييم بيشتر مواقع- كارساز نيست چه برسد تلفن گويا!
خيابان جيحون را مردم مي شناسند، گفت وگو با اهالي و كسبه اين خيابان نكات بسياري را روشن مي سازد. مردم در گفت وگو با نگارنده به اين نكته اشاره مي كنند كه ديگر به حضور فروشندگان مواد مخدر در اين خيابان عادت كرده اند.
حسين فروشنده مواد غذايي در اين خيابان مي گويد در برخي موارد تعداد فروشندگان مواد مخدر در صدمتر از تعداد انگشتان دو دست فراتر مي رود.
هنگامي كه مشغول صحبت با حسين هستم يكي از اهالي محل كه براي خريد مايحتاج خانه به سوپر ماركت مراجعه كرده بود گفت هر از گاهي درگيري بين فروشندگان و خريداران مواد مخدر به جاهاي باريك نيز مي كشد و چون هم خريدار و هم فروشنده هر دو مرتكب جرم شده اند هيچ شكايتي به محكمه نمي برند.
از او پرسيدم پس چرا با نيروي انتظامي تماس نمي گيريد با پوزخندي گفت خيلي ها تماس گرفتند و اتفاقي نيفتاد.
3-چندي پيش براي تهيه خبر از دستگيري تعداد زيادي از فروشندگان سي دي هاي مبتذل به محل نگه داري اين عده رفته بودم، ماموري با اشاره به يكي از بازداشت شده ها مي گفت شايد دهمين بار است كه به همين جرم دستگير شده است!
سي دي هاي مبتذل مثالي است تا بدانيم در باقي موارد نيز با اين مشكلات مواجه هستيم.
رضا كه در خيابان جيحون دكه روزنامه فروشي دارد مي گويد بارها شده كه فروشندگان مواد مخدر و سي دي هاي مبتذل را معرفي كرده ايم ولي باز شاهد آن هستيم كه اين اشخاص روبه روي محل كار ما و جلوي چشم مردمي كه هر روز در اين محل رفت و آمد مي كنند به كارهاي خود ادامه مي دهند!
رضا مي گويد: دستگيري مجرمان به خودي خود مشكلات را حل نمي كند چرا كه اگر اين اشخاص مجازات نشوند جري تر خواهند شد. وي ادامه داد: مردم با ديدن آزادي كساني كه ديروز آنان را به پليس معرفي كرده اند دچار دلسردي شده و ديگر كاري به كار فروشندگان و خريداران مواد مخدر ندارند.
كوتاه سخن اين كه مقطعي بودن برخوردها و نيز تناسب نداشتن جرم با مجازات مشكلاتي است كه مبارزه با فروشندگان مواد مخدر و قاچاقچيان كلان را تهديد مي كند و بايد فكري به حال اين معضل كرد.
4-به خبري كه در آغاز اين نوشتار به آن اشاره شد برگرديم. سخن اينجا است كه تلفن گوياي مبارزه با مواد مخدر چه تفاوتي با پليس 110 مي تواند داشته باشد كه نيروي انتظامي ضرورت راه اندازي آن را احساس كرده است.
به نظر مي رسد اين تلفن در خوشبينانه ترين حالت نقش يك صندوق شكايات در يك اداره را بازي مي كند و تجربه به خوبي نشان داده است كه مشكلات هرگز با نصب اين صندوق ها در ادارات حل نمي شود.
مردم تا زماني كه احساس كنند به شكايات شفاهي و حضوري آنان رسيدگي نمي شود و معتادان و فروشندگان مواد مخدر هر روز بيشتر از ديروز مشغول انجام كارهاي روزانه خود هستند به راه اندازي يك شماره واكنش مثبتي نشان نخواهند داد.
بسم رب النور