پژمان كريمي
در روزهاي برپايي جشنواره بين المللي كتاب تهران، يكي از دوستان با اشاره به بازديد روزانه 500 هزار نفر از نمايشگاه اين پرسش را مطرح كرد كه:
- با وجود مشتاقان فراوان كتاب، چرا بايد شمارگان كتاب در كشور ما به طور معمول سه هزار نسخه برآورد شود؟!
اين پرسش قابل تاملي است!
واقعيت اين است اساسا در جامعه ما «خريد كتاب» به عنوان يك ضرورت، جايي در سبد هزينه خانواده ها ندارد.
اين درحالي است كه قيمت «كتاب» نسبت به قيمت بسياري از كالاهاي اساسي و غيراساسي و خدمات، در اندازه اي «گران» تصور نمي شود.
درحالي كه در تهران، براي انجام يك سفر درون شهري با يك دستگاه خودروي آژانس، بايد حداقل شش يا هفت هزار تومان پرداخت شود، آيا مي توان قيمت پنج هزار تومان يا ده هزار تومان براي خريد يك كتاب گران ارزيابي كرد؟!
قبلا نوشته ام كه فاصله گيري از كتاب، صرفا به دليل اين است كه كتاب هنوز مسئله و دغدغه اصلي ما نيست. هنوز كتابخواني را جدي نگرفته ايم و به پيامدهايش ناآگاه و بي باوريم. اگر چنين نبود، كتاب به هر قيمتي، در سبد هزينه خانواده ها قرار مي گرفت!
متاسفانه «سيگار كشيدن» مسئله بسياري از افراد جامعه ماست.افراد سيگاري روزانه يا هر دو روز 2 تا 3 هزار تومان هزينه دغدغه خود مي كنند. اما همين افراد ، ممكن است قيمت كتاب را گران بدانند .
در پايان برگزاري نمايشگاه بيست و چهارم، به طور رسمي اعلام شد؛ پنج ميليون نفر از نمايشگاه بازديد كرده اند.
پنج ميليون نفر بازديد كننده اگر به واقع مشتاق كتاب و اهل كتابخواني اند، آيا بايد همچنان شاهد كم رونقي بازار كتاب باشيم؟!
اميدوارم بازديد بازديدكنندگان، منجر به مسئله شدن كتاب براي تك تك آنان شده باشد. دراين صورت هم يكي از اهداف برپايي بزرگترين نمايشگاه كتاب جهان فراهم شده و هم سرفصل تازه اي براي رونق بازار كتاب و كتابخواني در كشور آغاز شده است.