نگاهي به انتقال نمايشگاه كتاب از مصلي
                                 آيا چيتگر در آتش كتاب ها خواهد سوخت؟

قاسم حداد اصفهاني
انبوه مردم از پله هاي ايستگاه شهيد بهشتي در حال رفتن به سوي مصلي هستند. براي امري كه خود نوعي عبادت است البته اگر در مسير درست خود قرار گيرد. مي روند براي كتاب و نفس كشيدن در فضاي علم و دانش و كمال. در اين بين مجريان برگزاري از دغدغه هاي ديگري مي گويند. يك بحث داغ كه تقريبا هر چند سال يك بار خود را نشان مي دهد، انتقال نمايشگاه كتاب به مكان ديگري است. تا چند سال پيش كه نمايشگاه كتاب در محل دائمي نمايشگاه ها برگزار مي شد، صحبت از انتقال آن به جاي ديگري بود. به دليل ترافيك سنگين آن محدوده و سختي تردد بازديدكنندگان. در سال 1385 با تدبير وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و كمك شهرداري تهران، نمايشگاه كتاب به مصلي منتقل شد تا مردم با استفاده از مترو، به راحتي تردد كنند و دارندگان خودروهاي شخصي از فضاي وسيع اين مكان، براي توقف خودروهايشان بهره ببرند.
اكنون پس از چند سال كه نمايشگاه كتاب در مصلي برگزار شده و مردم، رضايت نسبي دارند، مسئولان صحبت از انتقال آن به مكان ديگري به ميان آورده اند. در بين مكان هايي كه براي نمايشگاه در نظر گرفته شده نام چيتگر يا پارك چيتگر زياد شنيده مي شود. «بهمن دري » معاون فرهنگي وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در اولين روز نمايشگاه از پيشنهاد رئيس جمهور براي برگزاري نمايشگاه كتاب در چيتگر خبر داد. وقتي اين خبر منتشر شد موجي از موافقت ها و مخالفت ها به وجود آمد. البته موافقان با اصل انتقال نمايشگاه موافق بودند اما مخالفان علاوه بر مخالفت با اصل انتقال، به مكان جايگزين نيز معترض شدند.
پس از ابلاغ ايجاد باغشهرها كه برخلاف دغدغه هاي رهبر معظم انقلاب اسلامي انجام شد، بسياري بر اين عقيده اند كه انتقال نمايشگاه كتاب به منطقه سرسبز چيتگر، آسيب ديگري به ريه هاي تهران خواهد بود چرا كه انتقال ترافيك و آلودگي هوا به اين منطقه، محيط زيست آن را دچار مشكل مي كند. همچنين با توجه به اينكه نمايشگاه به امكانات جانبي نيازمند است، خطر قطع انبوه درختان براي ساختن اماكن لازم يا حتي غيرضروري وجود دارد. «منطقه چيتگر» در مسير تهران- كرج قرار دارد و در حال حاضر نيز با ترافيك سنگين مواجه است حال اگر قرار باشد نمايشگاه هاي فصلي كتاب يا ديگر نمايشگاه هاي فرهنگي در اين مكان برگزار شود، شاهد ترافيك سنگين تر خواهيم بود. احتمالا اين پيشنهاد با توجه به وجود ايستگاه مترو در اين منطقه داده شده تا بازديدكنندگان از طريق اين وسيله نقليه به آنجا منتقل شوند .حال آن كه خطوط منتهي به متروي كرج، ازدحام معمول خود را دارد و نمي تواند بار اضافي را تحمل كند. «دري» يك دليل انتقال نمايشگاه را كاركرد مصلي مي داند و مي گويد: «اگر صيغه مصلي خوانده شود ديگر نمي شود در اين مكان نمايشگاه برگزار كرد.» اين در حالي است كه تكميل اين مكان به عنوان مصلي، سالها به طول مي انجامد و از سوي ديگر، مصلي مكاني صرف براي برگزاري يك مراسم هفتگي (نمازجمعه) نيست بلكه در كنار آن، ديگر امور معرفتي و حتي حكومتي مي تواند در آن انجام شود، كما اينكه مسجد مدينه در زمان پيامبر اكرم(ص) مركز حكومت بود در كنار مكاني براي عبادت.نگراني هايي از بابت اصرار بر انتقال نمايشگاه كتاب به مكاني كه به محيط زيست و ريه هاي تهران آسيب بزند، همچنان وجود دارد و برخي اراده ها بر تبديل اماكن خوش آب و هواي پايتخت به دودكده اي ديگر است. بزرگ ترين دغدغه در مورد انتقال نمايشگاه اين است و البته دغدغه ديگري كه در باب باغشهرها مطرح شد و آن هم ايجاد زمينه زمين خواري از اراضي دولتي.
اراضي سرسبز چيتگر، در اوائل دهه 70 به مكاني براي اباحه گري تبديل شد، آن هم به بهانه ترويج دوچرخه سواري دختران. مسئله اي كه بعدها شكل مختلط پيدا كرد و فريادهاي دلسوزان اثربخش نشد تا اينكه مسئول مربوطه كه از بستگان يك مقام عالي رتبه نظام بود، از صحنه سياسي كشور كنار گذاشته شد. نگراني ديگري كه از ناحيه تبديل چيتگر به مكاني براي نمايشگاه هاي فرهنگي وجود دارد، ايجاد يك پاتوق امن براي برخي اعمال خلاف شئونات اخلاقي است. در واقع، مسئولان بايد بدانند كه آثار مخرب انتقال نمايشگاه كتاب (كه احتمالا مكاني براي ديگر نمايشگاه هاي فرهنگي و هنري خواهد شد) بيش از فوايد آن است و اگر اجازه دهند، چيتگر يك مكان سالم براي استفاده خانواده ها شود، به سلامت جسمي و رواني تهران نشينان كمك شاياني كرده اند.