غلامرضا صادقيان
در آستانه سالگرد پيروزي انقلاب، خواندن اخبار روشني از خورشيد و برق و باد، آن قدر اميدبخش است كه گويي دوباره انقلاب شده است.
قبل از انقلاب فضاي عمومي باورهاي ما آن بود كه كشوري محروم و عقب مانده ايم. فقط نفت داريم كه بايد آن را ارزان بفروشيم و حرف زور هم بشنويم و هراس از اين كه چه روزي اين نفت به پايان مي رسد.
حالا سه چاه عميق در كوه آتشفشاني سبلان زده شده و نيروگاهي كه بايد از گرماي درون اين كوه، برق توليد كند، در حال احداث است.
اين فقط ذره اي از آن چيزي است كه مي توانيم. اين خبر را هم بخوانيد: 90 درصد از خاك ايران 300 روز از سال را در معرض آفتاب دائمي است و ما مي توانيم حجم عظيمي از برق مورد نياز خود را از خورشيد بگيريم، سالم ترين، پاك ترين و مطمئن ترين نيروي برق. تا كي؟ تا هرگاه كه خورشيد باشد و حالا چندين نيروگاه خورشيدي داريم، از جمله در شيراز.
اما از اين خبر هم كه مانند دوتاي قبلي ديروز منتشر شده است، غافل نباشيد: 40 درصد برق مورد نياز كشور را مي توان از باد گرفت. كشور ما مناطق مختلفي دارد كه هميشه و هميشه باد مي وزد و اين مكان ها حالا شناسايي شده است. اگر باد را در جهت نياز خود به خدمت بگيريم، ما را به ديدار آرزوهاي دست نيافتني توسعه مي برد. تا كي؟ تا هرگاه كه زندگي جريان دارد.
ما را چه به دغدغه نفت؟! آن قدر امكان توسعه داريم كه نگرانيم مبادا در آن غرق شويم! اين روشنايي انقلاب مردم ايران است زيرا پيش از انقلاب هيچ يك از حرف ها حتي در حد اطلاعات به ما ارائه نمي شد و حالا به جرئت مي گويم كه رسانه هاي ما گاهي از انعكاس همه اخبار توسعه و پيشرفت باز مي مانند و درجا مي زنند.