كاسه هايي كه هميشه سر رسانه ها شكسته مي شود !

هفته گذشته تعدادي از مسئولان مرتبط با امنيت جامعه در مجلس شوراي اسلامي حاضر شدند تا گزارشي از برخي ناامني هاي اجتماعي به نمايندگان مردم ارائه دهند. مسئولان محترمي كه زير بار فشار افكار عمومي مجبور به اظهارنظر شده بودند بالاتفاق مدعي شدند اين ما نبوديم كه نتوانستيم بلكه رسانه ها بودند كه با انتشار اخبار قتل ها باعث ايجاد احساس ناامني در جامعه شدند!
مسئولان و نمايندگاني كه در اين مراسم شركت كرده بودند رسانه ها را مقصر دانستند؛ احمدي مقدم انتقاد كرد كه رسانه ها در انعكاس جرائم و اخباري مثل تجاوز گروهي در كاشمر و خميني شهر جانب احتياط را نگه نداشته اند، زهره الهيان عضو هيئت رئيسه مجلس معتقد بود كه صفحه حوادث روزنامه ها بدآموزي دارد و نجار از فيس بوك و توييتر به عنوان مروجان ناهنجاري ها و نابساماني ها ياد كرد. محسني اژه اي هم احساس ناامني در جامعه را ناشي از القائات رسانه ها دانست و...
بي آن كه بخواهيم از نقش رسانه ها در ايجاد فضاي امن و برعكس در جامعه غفلت كنيم مي خواهيم اين سؤال را مطرح كنيم كه آيا شكستن كاسه، كوزه ها بر سر رسانه ها مي تواند ايجادكننده امنيت د رجامعه باشد.
امروز از اين همايش چند روز مي گذرد و در اين مدت يك پيشكسوت وزنه برداري نيز به همان شيوه اي كه مرحوم داداشي به قتل رسيد نقش زمين شد تا مسئولان ذي ربط در گزارش روزانه خود دلايل ديگري براي اثبات نقش رسانه ها در نامني هاي اجتماعي داشته باشند.
سيروس برنا عضو كميسيون اجتماعي مجلس شوراي اسلامي در پاسخ به اين پرسش كه ناامني هاي اخير در كجا ريشه دارد مي گويد ناامني هاي اجتماعي اخير آخرين حوادث از اين دست نخواهد بود چرا كه اين حوادث متأثر از كم و كيف مديريت فرهنگي و اجتماعي كشور در طول ساليان متمادي است.
وي شكاف طبقاتي، بيكاري، تهاجم فرهنگي و نارسايي هاي موجود در الگوسازي فرهنگي را از جمله دلايلي مي داند كه زمينه ساز ناامني هاي پيش گفته شده است.
برنا در واكنش به اين سؤال كه آيا انداختن تقصيرها بر گردن رسانه ها پاسخ مناسبي به نگراني عموم مردم مي تواند باشد مي گويد مچگيري، فرافكني و انداختن توپ در زمين ديگران بدترين راهكاري است كه مسئولان مي توانند به آن تمسك كنند.
وي ادامه مي دهد ممكن است با پوشش رسانه اي اين رخدادها عده اي احساس ناامني كنند ولي عدم اطلاع رساني و پاك كردن صورت مسئله مشكلي را حل نخواهد كرد چرا كه اين رويدادها اساس و بنيان خارجي داشته و باز تكرار خواهند شد.
يك روانشناس نيز با اشاره به اين نكته كه حوادث اخير توسط كساني صورت گرفته كه اكثراً در سنين نوجواني قرار دارند مي گويد : سن نوجواني سني است كه انسان ناخودآگاه علاقه دارد تجربه هاي جديدي كسب كند كه براي او لذت بخش باشد از اين رو اگر نتوانيم به مسئوليت خود در قبال جوانان عمل كنيم حوادث تأسف باري رقم خواهد خورد.
عباس اسماعيل گل ادامه مي دهد: متأسفانه دستگاه هاي ذي ربط در موضوع اخير با هم هماهنگ نيستند و ما به جاي اين كه به فكر پيشگيري باشيم به فكر آن هستيم كه چگونه در سريع ترين زمان ممكن مجرم دستگير و مجازات شود.
وي ادامه داد دستگيري و مجازات مجرم هر چند ضروري است ولي پيشگيري نيست چرا كه با وجود مجازات كه در لزوم آن نيز شكي نيست حوادث مشابه رخ مي دهد پس بايستي همه اقدامات هم زمان صورت گيرد و پيش رود.
مهدي جهانشيري وكيل و حقوقدان اما نظر ديگري دارد. وي مي گويد ناامني هاي اجتماعي از ديدگاه جرمشناسي در اكثر موارد ناشي از خودشيفتگي مرتكبان اين نوع جرايم است. وي ادامه مي دهد قوه قضائيه بايستي با استفاده از اهرم كيفري نوك پيكان نامني از سوي مردم را به سمت مجرمان خطرناك تغيير دهد.
جهانشيري ادامه مي دهد حتمي بودن مجازات بيشتر از ميزان آن مي تواند در كاهش ناامني ها نقش ايفا كند.
وي با اشاره به طولاني بودن پروسه رسيدگي به برخي جرايم مي گويد در مواردي چون قتل مرحومه لاله سحرخيزان شاهد آن بوديم كه رسيدگي، اعلام حكم و اجراي آن نزديك به يك دهه طول كشيد و اين موضوع تعدادي از مجرمان را جري مي كند و آنها با اين احساس كه مجازات حتمي و قطعي نيست و يا فشار و لابي برخي مانع از اجراي حكم خواهد شد با خيال راحت به اعمال مجرمانه دست مي زنند.
سؤال ديگري كه در اذهان عمومي ايجاد شده اين است كه آيا برخورد قاطع با جرايم تنها در صورت رسانه اي شدن و حساسيت مردم به اين جرايم صورت خواهد گرفت.
آيا اگر قتل ميدان سعادت آباد رسانه اي نمي شد و يا قتل پل مديريت اين گونه بازتاب نمي يافت شاهد اجراي سريع حكم بوديم؟!
تا زماني كه قوه قضائيه و نهادهاي مسئول تنها در صورت انعكاس رسانه اي جرايم اجتماعي واكنش سريع نشان مي دهند روزنامه ها و سايت هاي خبري و... چاره اي جز اين ندارند كه با انتشار اخبار مسئولان را به اجراي وظايف خود تشويق كنند!