احترام به سينماي متعهد!

پژمان كريمي
سال 89- جشنواره بيست و نهم فيلم فجر- مركز همايش هاي ميلاد:
فيلم سينمايي «پايان نامه» به نمايش درآمد. فيلمي كه موضوع آن به فتنه آمريكا- اسرائيلي سال 88 اختصاص يافته است.
در هنگام نمايش فيلم، عده اي كه به نام منتقد و خبرنگار در تالار حضور يافته بودند، شروع به هياهو و عربده كشي كردند. رفتار اين افراد، چنان زشت و وقيح بود كه حس كردم شاهد تظاهرات مشتي اراذل و اوباش كف خيابان هستم!
شايد شگفت زده شويد اگر بدانيد مجموعه اي كه عنوان منتقد سينما و خبرنگار سينمايي را يدك مي كشيدند و نقاب فرهنگ و فرهنگمندي بر صورت زده بودند، چرا اقدام به هياهو و عربده كشي و گفتن ناسزا به عوامل پايان نامه كردند؟
آنها موضوع و مضمون فيلم را نپسنديدند!
آنها از پيام فيلم خوششان نيامد!
آنها دوست نداشتند فيلمي عليه فتنه ماسوني 88 را تماشا كنند!
آنها تحمل ديدن اثري سينمايي عليه فتنه گري و اوباشگري را نداشتند!
آنها نمي خواستند فيلمي بر پرده نمايش داده شود كه ماهيت فتنه گران و اهداف منحوس اهالي و پياده نظام فتنه را برملا مي كند.
مضحك است كه كساني دست به هياهو و عربده كشي عليه يك فيلم و يك انديشه و يك ديدگاه نمودند كه پيشتر فرياد مي زدند:
- بايد هنرمندان را به دليل انديشه شان مؤاخذه نكرد!
- هنرمند بايد در بيان ديدگاه اش آزاد باشد!
- آزادي حق هنرمند است و همه «صدا»ها بايد شنيده شود!
- آستانه تحمل دولت و عناصر متدين بايد ارتقاء پيدا كند!
هياهوگران و عربده كشان اما در هنگام نمايش پايان نامه، خشمگين شدند، سراسيمه شدند، نگران شدند و شعارهاي خود را فراموش كردند، پز روشنفكري را از خاطر بردند و اصلا يادشان رفت كه چه عناويني را يدك مي كشند:
«رسانه اي»، «اهل فرهنگ»، «اهل قلم»، «اصحاب نقد و نظر»، «هنرمند»، «فرهيخته» و...! اصلا يادشان رفت در تالاري فرهنگي حضور دارند و نه در چاله ميدان! يادشان رفت در بطن رويدادي فرهنگي به سر مي برند.
نمايش فيلم پايان نامه، آشكارا ماهيت برخي از مدعيان فرهنگ و مدعيان انس با قلم و مدعيان ادب و ادب ورزي و... را افشا كرد. افشا كرد كه برخي چگونه مظلوم نمايانه و عوام فريبانه در پس شعارهاي رنگارنگ پنهان مي شوند. افشا كرد چگونه برخي كه خود را مجاز به نقد همه كسي و همه چيزي مي دانند، طاقت نقد هنري را ندارند. طاقت شنيدن صدايي جز صداي خود را ندارند. «پايان نامه» رسوا كننده جريان مدعي روشنفكري در ساحت رسانه و سينما بود. جالب اين است همان مجموعه اي كه هنگام نمايش «پايان نامه» دست به اوباشگري زدند، با سازماندهي در تالار نمايش «اخراجي هاي-سه» حاضر شدند و تلاش كردند، موضوع و پيام فيلم تحت شعاع هياهوي آنها قرار گيرد. و مضحك تر اينكه چند نفر از تدارك كنندگان جريان اوباشگري در تالارهاي سينمايي، در برنامه هفت شبكه سوم سيما تبديل به مهره هاي اصلي مي شوند!
خبرهاي رسيده حاكي است چند فيلم ساز ، امسال فيلم هايي درباره فتنه 88 ساخته اند.
كارگزاران جشنواره و حراست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و وزارت اطلاعات، سال گذشته با چهره هاي شناخته شده اوباشگري در جشنواره با تسامح برخورد كردند. امسال نبايد اين اتفاق رخ دهد. نبايد عده اي گمان كنند كه با سوءاستفاده از جايگاه رسانه مي توانند با هر شيوه اي كه دوست دارند با فيلم هاي متعهدانه برخورد نمايند.
همان طور كه گفتم عوامل اصلي اوباشگري سال گذشته شناخته شده اند. امنيت رواني سينماگر متعهد و مخاطب با شعور سينما بايد فراهم گردد و به ديده احترام بدان نگريسته شود!