کیهانی ها

محمدرضا محقق
قال رسول الله(ص):
«من اصبح و لم يهتم بامور المسلمين فليس منهم و من سمع رجلا ينادي يا للمسلمين فلم يجبه فليس بمسلم؛ هر كس صبح كند و به امور مسلمانان همت نورزد، از آنان نيست و هر كس فرياد كمك خواهي كسي را بشنود و به كمكش نشتابد، مسلمان نيست.»
كافي، ج 2، ص 164، ح 5
در سكوت كشته شدند! نه فقط سكوت مدعيان حقوق بشر و سازمان ملل؛ بلكه در سكوت من و تو؛ ما مسلمانان كه «مسلمان» نيستيم! مگر آنكه رسول خدا را- العياذ بالله- دروغگو بپنداريم!!
خشم و بغض و كينه و اشك و سوز و بيچارگي، تمام وجودم را فرا گرفته و دستانم با اين قلم شكسته اي كه در خود گرفته، مي لرزد و مي افتد!
آه اي سپيدي برگ برگ دفتر روزهاي زندگي ام!
اي تيره شبهاي ديجور مظلوميت مسلمانان غريب ميانمار!
اي خداي بيدار اين لحظه هاي غمبار!
با شما مي گويم اگر گوش شنوايي برايتان مانده است و حوصله اي؛ تا به درد دلهاي يك «مسلمان» كه از درستي اضافه شدن اين پسوند، به خويشتن خويش شك كرده، گوش دهيد...
مردم مظلوم و بي پناه ميانمار در كوره هاي آدم سوزي اهالي حيوانيت و سبعيت زنده زنده جزغاله شدند و از كودك و بزرگ و زن و مرد سوختند؛ آن هم پيش چشم همه كساني كه چندي قبل براي حبس چند روزه زني سياستمدار در همين ميانمار، يقه مي دراندند و عربده مي كشيدند و وا حقوق بشرا! سر مي دادند!
متن خبر فاجعه بار است و صحنه ها نابودكننده و كشنده!
«هزاران نفر از مردم مسلمان ميانمار، در حالي از سوي بوداييان افراطي مورد حمله قرار گرفته، كشته شده و سوزانده مي شوند كه در بيشتر موارد، نيروهاي نظامي و امنيتي تنها در نقش ناظر، اين جنايت ها را مي بينند و براي آنان كاري نمي كنند!
اما قضيه تنها به اينجا محدود نمي شود، زيرا دولت ميانمار نه تنها براي جلوگيري از اين جنايت ها كاري انجام نداده، بلكه به گونه اي از آن حمايت نيز كرده است. در همين راستا، «تين سين»، رئيس جمهور اين كشور اعلام كرده، مسلمانان بايد از ميانمار بروند و يا به اردوگاه هاي آوارگان سازمان ملل منتقل شوند.
هرچند كشتار مسلمانان در اين كشور جنوب شرقي آسيا به تازگي گسترش يافته، تبعيض ها عليه آنان سابقه اي طولاني دارد. مسلمانان اين كشور كه عمدتا در منطقه «آراكان» زندگي مي كنند، از سال 1982 حتي از داشتن حقوق شهروندي نيز محروم بوده اند.
در ميانه سكوت و انفعال جامعه جهاني، دولت ميانمار نيز از حركات جديد گروه هاي افراطي بودايي استقبال كرده و در حالي كه اين گروه ها تاكنون بيش از بيست روستا و 1600 منزل را ويران كرده و هزاران نفر را كشته و يا زنده زنده سوزانده اند، دولت اين كشور هيچ كاري در راستاي جلوگيري از آنها انجام نداده است.
دولت اين كشور پيش از اين دستور داده بود، مسلمانان حق ندارند مساجد جديد بسازند و يا مساجد قديمي خود را بازسازي كنند و با استناد به همين قانون، نزديك به 72 مسجد توسط دولت ويران شد. همين امر، جرقه حركات گروه هاي افراطي را زد كه از فوريه سال گذشته ميلادي تاكنون به خشونت عليه مسلمانان و كشتار آنان ادامه مي دهند.
ميانمار، همان كشوري است كه سال ها به دليل حبس يك رهبر دموكراسي خواه به نام «آنگ سان سوچي» تحت تحريم هاي آمريكا و اروپا بود، حال آن كه اكنون كه وي از حبس آزاد و وارد فعاليت هاي سياسي شده، نه تنها غرب، بلكه خود وي نيز هيچ گونه موضع گيري در قبال كشته شدن صدها نفر انسان بي گناه نكرده اند...»
بيش از يك ميليارد مسلمان؛ اين همه كشور اسلامي؛ و سكوت مرگباري كه بر پهنه اين دنياي دوست نداشتني سايه افكنده است!
اصلا چرا مي گويم «مسلمان»؟ انسانيت و وجدان و آزادگي به درد مي آيد از اين همه بي حميتي و وحشي گري؟
مگر مولاي ما نفرمود كه اگر خلخالي از پاي زن يهودي بركشند و مرد مسلمان از اين غم بميرد جاي ملامت ندارد؟!
اي همه كساني كه هنوز مثل من بر صدق واژه مسلماني بر خود شك نكرده ايد بياييد كاري بكنيم!
بياييد به ياري مسلمانان مظلوم ميانمار بشتابيم.
هر كس با هر كاري كه از دستش برمي آيد!
از فرياد تا قدم و قلم و جان و مال.
خيلي ابلهانه و ساده لوحانه و خرفت آلود است اگر بخواهيم منتظر سازمان ملل و نهادهاي بين المللي و مدعيان حقوق بشر و كشورهاي به ظاهر اسلامي بمانيم! نيست؟! بار ديگر اين كلام تكان دهنده رسول خدا را با خود مرور كنيم كه؛
«من اصبح و لم يهتم بامور المسلمين فليس منهم و من سمع رجلا ينادي يا للمسلمين فلم يجبه فليس بمسلم؛ هر كس صبح كند و به امور مسلمانان همت نورزد، از آنان نيست و هر كس فرياد كمك خواهي كسي را بشنود و به كمكش نشتابد، مسلمان نيست.»