حسین شریعتمداری ؛ در آستانه سال نو, حضرت آيت الله خامنه اي, سال جاري را كه اولين سال از دهه سوم انقلاب است, " سال امام " ناميدند. با توجه به بينش و منش رهبر معظم انقلاب و نگاه ايشان به نقش و جايگاه حضرت امام (س,) در پيدايش و دوام انقلاب, نمي توان اين نامگذاري را " تصادفي " و يا " تشريفاتي " تلقي كرد, بلكه شواهد و قرائن بسياري حكايت از آن دارند كه منظور از اين انتخاب, معرفي معياري گره گشا براي شناخت سره از ناسره و ارائه راه كاري چاره ساز براي عبور از دشواري ها بوده است.

بزرگداشت ياد و خاطره امام (س) اگر چه حقي است كه همه برعهده دارند و در اين ميان, ملت هاي مسلمان و توده هاي محروم و مظلوم و بيش از ديگران به اداي اين حق و سزاوارند, اما به قول رهبر معظم انقلاب, كه سخني حكيمانه و منطقي است, انقلاب اسلامي با ياد و نام امام به هم آميخته, آنگونه كه بي نام او در هيچ جا شناخته شده نيست. و هر جا سخن از انقلاب و نظام اسلامي ايران در ميان است, ياد و خاطره امام بزرگوار نيز, دوشادوش و همراه آن است, بنابراين, " سال امام " را نمي توان , مانند آنچه در برخي از نمونه هاي ديگر مرسوم بوده و هست, فقط يك بزرگداشت معمولي و تشريفاتي دانست و نبايد مقصود رهبر معظم انقلاب از اين نامگذاري را در برپايي برخي از سمينارهاي معمولا كم فايده, نوشتن چند مقاله و چاپ و پخش تعدادي پوستر تبليغاتي خلاصه كرد.
مقصود از " سال امام " , بازخواني تاريخ انقلاب و بازيابي برخي از ارزش هاي از ياد رفته و يا كمرنگ شده اي است كه امام راحلمان (س) بر آنها تاكيد مي ورزيدند و ملت با تكيه بر آنها, از عقبه هاي تند و نفس گير
به آساني عبور مي كردند.
اين واقعيت را نمي توان ناديده گرفت كه دنباله هاي ريز و درشت قدرت هاي استكباري و سيلي خوردگان از صلابت اسلام و انقلاب, كه تا مدتي قبل در سايه روشن ها حركت مي كردند و هراز چندگاه با نااميدي, تيري در تاريكي مي انداختند, طي چند ماه اخير از " دروازه ي بي حفاظ" برخي از خودي هاي كم دان و ناآگاه و يا تغيير هويت داده و پشيمان, به قدرت هاي بيگانه, كه بي پرده و عيان است, دست به هجوم گسترده اي عليه
انقلاب, اسلام و مردم مظلوم اين مرز و بوم, زده اند اين جماعت, اگر چه اندك و كم شمارند, ولي از پوشش برخي از افراد و جريان هاي غفلت زده خودي برخوردارند و از " آب گل آلوده " براي صيد " ماهي مطلوب " بهره
مي گيرند.
سال امام, كه دعوت به دوباره خواني راه امام است, مي تواند معيار كارسازي براي شناخت سره از ناسره و راه كار گره گشايي براي عبور از معركه اي باشد كه در برخي از نقاط آن, خودي و غير خودي بي هيچ شباهتي به هم آميخته اند و در اين ميدان, چه بسيار خودي ها كه به فريب غير خودي ها و بي هيچ علتي در هم آويخته اند.
دشمن در اين كارزار گسترده و تمام عيار كه بي پرده از آن سوي مرزها حمايت و هدايت مي شود, هراز چندگاه سينه پر كينه خود را مي گشايد و بغضي كه بيست سال فروخورده بود را بيرون مي ريزد و از ناكارآمدي حكومت ديني و ضرورت جدايي از بنيان هاي بنيانگذار سخن مي گويد و در همان حال, برخي از واخوردگان غفلت زده و خواب آلود, " زبان " دشمن را به كام مي گيرند و " گوهري " كه خود دارند را از " گم شدگان " " حيرت زده "
طلب مي كنند.
" سال امام " مي تواند نگاهي دوباره به راهي كه طي كرده ايم باشد و اين واقعيت غير قابل انكار را بازگو كند كه كاستي ها و پلشتي هاي پيش روي , در همان نقطه اي پديد آمده اند كه در آن نقطه از رهنمودهاي امام و
راه رهايي بخش آن بزرگوار جدا شده ايم...و اين قصه سر دراز دارد ...
بالاخره " سال امام " , اگرچه بزرگداشت امام است, اما, حقيقت اين بزرگداشت در بازگشت تمام و كمال به راه اوست كه علمدار اين راه به سفارش اكيد آن عزيز به حق پيوسته, رهبر بزرگوار انقلاب است.
حسين شريعتمداري