در اسفند 78مردم با شور و شوق فراوان و قلبي سرشار از اميد براي انتخاب نمايندگان دوره ششم مجلس شوراي اسلامي به پاي صندوق هاي رأي رفتند و گمان مي كردند با يكدست شدن دولت و مجلس اوضاع اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي سامان بهتري مي گيرد و مردم به ويژه اقشار محروم و كم درآمد جامعه از فقر و تنگدستي رهايي مي يابند و وضعيت زندگي و معيشت آنان رو به بهبودي مي گذارد. در همان ايام تمامي نامزدهايي كه خود را جزء طيف جبهه دوم خرداد قلمداد مي كردند، بدون استثنا از اصلاحات و مردم سالاري سخن مي گفتند و با شعارهاي فريبنده و احساسي خود چنان فضايي به وجود آورده بودند كه مردم گمان مي كردند اينها واقعاً فرشتگان نجات هستند و آمده اند تا آنان را خوشبخت و سعادتمند كنند، اما خوش بيني مردم زياد دوام نياورد و در جبهه دوم خرداد كه معجوني از افكار و ديدگاه هاي مختلف بود و بسياري از اعضاي آن براي به دست گرفتن قدرت در يك مقطع زماني خاص به تفاهم رسيده بودند، بر سر سهم خواهي از موقعيت جديد، شكاف افتاد و هر فرد و گروهي به دنبال آن بود تا از فرصت فراهم آمده، بيشترين بهره را متوجه خود و حزب و گروه خويش كند و اصولگرايان دوم خرداد نيز كه به حق درد مردم و انقلاب را داشتند، نتوانستند زياده خواهي و قدرت طلبي افراطيون اين جبهه را مهار كنند.
سرانجام اين تندروي ها آن شد كه به رغم انتظار مردم و همه اميدهايي كه به مجلس ششم داشتند، گام هاي جدي و اساسي براي ساماندهي اقتصاد كشور و حل معضلات معيشتي مردم برداشته نشد و در كنار تنگناهاي مالي، معضلات فرهنگي و اجتماعي نيز بر مشكلات جامعه افزوده گرديد و امروز نمايندگان مجلس ششم در برابر يك علامت سؤال به بزرگي ايران قرار دارند كه واقعاً براي ملت در اين چهارسال چه كرديد؟ از حق نگذريم، برخي نمايندگان چه در طيف اقليت مجلس ششم و چه در ميان اصولگرايان جبهه دوم خرداد، تمام انرژي خود را ذخيره كرده و دورخيز مي كردند تا طرحي را كه مصلحت عمومي در آن است به تصويب برسانند، اما گرايشات حزبي و دعواهاي سياسي كه عمدتاً از ناحيه طيف افراطي جبهه دوم خرداد شكل مي گرفت، مانع آن مي شد و اوقات گرانبهاي مجلس با سخنراني ها و تذكرات افراطيون مدعي اصلاحات در دفاع از چند زنداني متخلف و يا جنجال هاي ساختگي سياسي و شاخ و شانه كشيدن براي فلان شخص و يا فلان نهاد به هدر مي رفت.
به هر حال مجلس ششم با همه افت و خيزها، روزهاي آخر عمر خود را سپري مي كند و بعيد است كه بتواند در روزهاي باقيمانده براي جبران فرصت سوزي ها و عقب ماندگي 4 سال گذشته در خدمت رساني به مردم، گام هاي جدي و اساسي بردارد و اكنون تمامي چشم ها به منتخبان ملت در مجلس هفتم دوخته شده است و اين پرسش مطرح است كه اينها براي ملت چه خواهند كرد؟!
جلساتي كه اخيراً با حضور بيش از 180 نفر از نمايندگان مجلس هفتم و با محوريت ائتلاف آبادگران ايران اسلامي برگزار شده، چشم انداز روشني از مجلس هفتم را پيش روي ملت قرار داده است و به نظر مي رسد كه مجلس هفتم قصد دارد با پرهيز از وارد شدن به دعواهاي سياسي و جناحي، كار و خدمت براي مردم، آبادي و سربلندي ايران و اصلاحات به معناي واقعي را- كه فاز اول آن مبارزه با فقر، فساد و تبعيض است- سرلوحه برنامه هاي خويش قرار دهد. برگزاري اين جلسات و بحث هاي جدي كه در آن صورت مي گيرد و همچنين تشكيل 9 كار گروه مختلف براي تعيين هيئت رئيسه آينده، اصلاح آيين نامه داخلي و تعيين اولويت هاي كاري مجلس هفتم، بيانگر آن است كه مجلس هفتم قصد دارد از همان اولين جلسه با طرح و برنامه شروع كند و از باري به هر جهت گذراندن و هدردادن فرصت ها جلوگيري نمايد.
هرچند كه مجلس هفتم مطابق قانون و به طور رسمي در خردادماه گشايش مي يابد و به تدريج با تصويب اعتبارنامه هاي نمايندگان، قالب جديد خود را پيدا مي كند، اما با اقداماتي كه در هفته هاي اخير از سوي منتخبان ملت صورت گرفته و جلساتي كه تاكنون برگزار شده است، مي توان مجلس هفتم را، تشكيل يافته تصور كرد به گونه اي كه هيئت رئيسه، اعضاي كميسيون هاي تخصصي و حتي طرح هاي پيشنهادي نمايندگان و برنامه هاي كاري كميسيون ها نيز تا قبل از شروع به كار رسمي مجلس مشخص شده است و اين تمرين مفيد و ارزشمندي براي منتخبان ملت به ويژه افرادي است كه براي نخستين بار به مجلس شوراي اسلامي راه پيدا كرده اند و چنين نيست كه در نخستين روز رسمي كار مجلس، بخواهند همه چيز را از صفر شروع كنند.
مشابه اين اقدام براي نخستين بار از سوي منتخبان مردم تهران در دومين دوره انتخابات شوراهاي اسلامي صورت گرفت و اعضاي جديد كه اكثريت آنان را نامزدهاي ائتلاف آبادگران تشكيل مي دادند قبل از شروع به كار رسمي شورا، جلسات متعددي را برگزار كردند و بحث انتخاب هيئت رئيسه و كميسيون ها و حتي اولويت هاي كاري شورا و نيز بحث انتخاب شهردار تهران در همان جلسات مطرح شد و زماني كه كار رسمي شورا آغاز گرديد، طرح ها و برنامه هاي مورد نظر، يكي پس از ديگري و به دور از بحث هاي حاشيه اي به تصويب رسيد و اعضاي دومين دوره شوراي اسلامي شهر تهران همانگونه كه از آنان انتظار مي رفت و در برنامه هاي تبليغاتي آنان آمده بود، با كار و نه با شعار، شروع كردند و با عمل خود نشان دادند كه آبادگر و اصلاح گر واقعي هستند.
امروز نيز تجربه موفق آبادگران در شوراي اسلامي شهر تهران، براي دومين بار از سوي منتخبان مجلس هفتم و باز هم با محوريت آبادگران ايران اسلامي در حال تكرار است و اميد مي رود كه مجلس هفتم نيز عملكردي مشابه عملكرد شوراي شهر تهران، اما در گستره اي وسيع تر و در ابعاد ملي داشته باشد و با دوري گزيدن از بحث هاي سياسي و حاشيه اي، اول كار، دوم كار و سوم هم كار را بر پيشاني مجلس بنشاند و از اين طريق كمبودها و اشتباهات مجلس ششم را جبران نمايد.
عليرضا ملكيان