محمد جعفر بهداد
حدود 3سال پيش كه درگير تهيه گزارش درباره ناهنجاري مديريتي در شهرداري تهران بودم، يكي از مديران وقت شهرداري به نگارنده گفت: از زمان كرباسچي نوعي نگاه در شهرداري تهران حاكم شد كه براساس آن تهران بايد به دو قسمت بالانشين و پايين نشين تقسيم شود و هركس ازنظر اقتصادي، مرفه و به لحاظ اعتقادي، ليبرال مسلك است در منطقه بالا و طرفداران دين و انقلاب هم در منطقه پايين تهران سكونت يابند.
وي با اعلام اينكه جزييات اين طرح توسط يك خانم مهندس- كه از خارج به كشور بازگشته- تدوين شده بود، افزود: فاصله طبقاتي، به عنوان تنها راه حل موثر براي اداره مطلوب تهران، در نظام مديريتي شهرداري تهران به رسميت شناخته شده بود، اما تأكيد مي شد اين فرمول را بايد به صورت تدريجي به اجرا درآورد تا سبب ايجاد حساسيت هاي مردمي نشود.
¤¤¤
يادتان هست وقتي شهردار جديد به هر يك از فرهنگيان و معلمان تهران 20هزار تومان اختصاص داد يا اخيراً طرح اعطاي وام يك ميليون توماني را به زوج هاي جوان تهراني به اجرا گذاشت، عناصر وابسته به جريان سابق مدعي اصلاحات چه الم شنگه اي به راه انداختند؟
طبيعي است كه وقتي سياست افزايش قدرت خريد اقشار مختلف مردم در دستور كار مديران جوان و اصولگراي كشور قرار مي گيرد، آنهايي كه براي فقير نگاه داشتن پايين شهري ها و عزيز داشتن بالانشين ها و تبديل پايتخت به دو منطقه جداگانه مرفه و پابرهنه، توطئه چيني كرده بودند، برآشفته گردند.
شايد آنها به بانك جهاني و صندوق بين المللي پول قول شرف داده بودند!