کیهانی ها

«بازشماري آراء دردي را دوا نمي كند ما بايد به اصل انتخابات نگاه بياندازيم. انتخابات ايران موقعيتي را فراهم كرد كه در هر صورت به يك زلزله سياسي تبديل مي شد. شما فرض را بر اين بگذاريد كه به جاي دكتر محمود احمدي نژاد، ميرحسين موسوي موفق به كسب اكثريت آراء مي شد، باز هم ايران شاهد وقايعي بود كه اين روزها همه شاهد آن هستند. حالا صحبت بر سر عدم سلامت انتخابات و عدم صلاحيت دستگاه برگزاركننده است اما در آن صورت بحث اين بود كه حالا كه ما راي آورده ايم بايد نظر ما در عرصه سياست هاي نظام تامين شود.»
آنچه در اين مقدمه آمد بخشي از ميزگرد كارشناسي است كه سه روز پيش در راديو آمريكا برگزار شده و به تحليل آشوب هاي تهران- پس از اعلام نتايج انتخاباتي- پرداخته است اين راديو در تحليل خود از «طراحي آشوب گسترده» در صورت پيروزي يا شكست ميرحسين موسوي خبر مي دهد اين تحليل با آنچه اين روزها در بعضي از خيابان هاي تهران مي بينيم، انطباق دارد. عده اي به دنبال آشوبند و گويا اصولاً كاري به اين ندارند كه اين آشوب ها چه پيامدهايي را به همراه مي آورد. بعضي از مدعيان اصلاحات كه سوابق ناخوشايندي نيز دارند هم در تحليل به اين جمعبندي رسيده اند كه وقتي آراء مردم به سمت ديگري است و نخبگان نيز از تحرك لازم برخوردار نيستند، استفاده از آشوب طلباني كه ريسك پذيرند و استدلال و منطق نمي دانند تا به تأمل درباره عواقب اقدامات خود بنشينند، مطلوب و شايد «آخرين» گزينه باشد!!
به نظر مي رسد كه «پروژه آشوب» بر مبناي استفاده از فضاي باز انتخاباتي از مدت ها پيش به جريان افتاده است و ما در اين روزها شاهد نمودهاي اجتماعي آن هستيم. يادتان هست كه حدود يك سال پيش كه وزيرخارجه وقت آمريكا مي خواست از نظر خود مبني بر لزوم بازگشايي سفارت آمريكا و يا راه اندازي دفتر حافظ منافع در ايران دفاع كند و تلاش كرد تا همه، آن را «بسيار مهم» بدانند، گفت: «ما نياز به ارتباط نزديك با ايرانيان داريم تا از طريق آنان به تغيير شرايط ايران نائل گرديم.» حدود يك ماه بعد روزنامه واشنگتن پست نوشت: «تغيير در ايران آنقدرها كه گمان مي شود، دشوار نيست، اين تغيير با يا بدون احمدي نژاد در دسترس قرار دارد».
آمريكا و دو متحد استراتژيك آن- انگليس و فرانسه- طي اين مدت تلاش وسيعي كردند تا حلقه مفقوده ارتباط با ايرانيان را ايجاد كنند و از اين طريق ناكارآمدي ديپلماتيك- اعمال محدوديت هاي ايران بر سر راه ارتباط گيري سفارت خانه ها با شهروندان- را جبران نمايند. در اين يك سال شمار شبكه هاي تلويزيوني فارسي زبان گسترش يافت و برجسته سازي اپوزيسيون و راه اندازي اتاق فرماندهي عمليات شورش از طريق اين شبكه ها در دستور كار قرار گرفت تا جايي كه شبكه هاي فارسي بي بي سي و صداي آمريكا از ساعت 23 جمعه شب خبر پيروزي ميرحسين موسوي در انتخابات را منتشر كردند! طبعا پخش اين خبر هواداران موسوي را به خيابان مي كشاند و وقتي حدود دو ساعت بعد از قول دست اندركاران وزارت كشور خبر شكست ميرحسين پخش مي شد جمعيت به دليل شوك وارده به اقدامات جنون آميز و تخريب در سطح بالا روي مي آورد و اولين گام براي آشوب برداشته مي شد. در انتخابات ايران پاسخ اين سؤال كه چه كسي پيروز و چه كسي شكست مي خورد، كاملا معلوم بود. رسانه هاي معتبر غربي نظير «تاكس اشپيگل»، «لوموند ديپلماتيك» و «فيگارو» از حدود شش ماه قبل، پيروزي احمدي نژاد را قطعي خوانده بودند و خاتمي و موسوي يا هر كانديداي ديگري كه در مقابل احمدي نژاد قرار بگيرد را شكست خورده دانسته اند. همين دو روز پيش واشنگتن پست در مقاله اي ضمن رد بروز تقلب در انتخابات رياست جمهوري ايران نوشت: سه هفته پيش از انتخابات نظرسنجي ما نشان مي داد كه دكتر احمدي نژاد حتي در بين آذري ها- كه هم استاني ميرحسين هستند- دو برابر وي راي دارد از نظر داخلي ها نيز اين پيروزي قاطع پيش بيني شده بود. بنابراين نتايج انتخاباتي براي ميرحسين و... به هيچ وجه غيرمنتظره نبود. هر چند او در نامه اي كه خطاب به رهبر معظم انقلاب نوشت خود را متعجب معرفي كرد!
مي توانيم بگوئيم از حدود شش ماه قبل يك برنامه ويژه و استراتژيك توام با يك طراحي جامع- داراي دو ضلع داخلي و خارجي- به اجرا گذاشته شد به گمان آنان فرصت دو ماهه منتهي به انتخابات و دسترسي آسان به صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران ظرفيت هاي مخالف را به صحنه مي آورد و با آن ها مي توان كاري كرد. در واقع در تحليل آنان آشوب و بازتاب وسيع رسانه اي آن و به وجود آمدن فضاي مناسب شايعه و عمليات رواني مي تواند كار جمهوري اسلامي را بسازد!! آشوب يك اقدام محدود است كه خلق آن انرژي چنداني نمي خواهد ولي بسيار توجه برانگيز است و از طريق آن مي توان يك حكومت بسيار مستحكم و پرنفوذ را لرزان و رفتني معرفي كرد. آنان معتقدند آشوب چنين حكومتي را ويران نمي كند ولي از قدرت تأثير آن در محيط داخلي و بين المللي مي كاهد. اين در واقع راز گره خوردن دست هايي در خارج و داخل است.
خصوصيت ديگر آشوب از نگاه غربي ها اين است كه حكومت را وادار به تصميم گيري عصبي مي نمايد و عملاً كنترل از دست حكومت خارج مي شود. در اين ميدان حكومت به ورطه ارتكاب تصميمات اشتباه مي افتد و هر اشتباه او اشتباه ديگري را پديد مي آورد در اين صورت حكومت با دست خود به خود ضربه مي زند.
اما برخلاف تحليل و تصور آنان نظام جمهوري اسلامي با سعه صدر به اتفاقات اين روزها نگاه مي كند و شتابي براي برچيدن آن نشان نداده است تا جائي كه براي پر نشان دادن دست هاي خالي از ديروز كه رهبر معظم انقلاب اسلامي با تعدادي از اعضاي ستاد كانديداهاي دوره دهم رياست جمهوري گفت وگو كرد، بعضي از رسانه هاي اروپايي و اپوزيسيون آن را امتياز نظام به معترضان نام نهادند در حالي كه ارجاع آنان به شوراي نگهبان بخشي از حقوق شناخته شده كانديداهايي است كه به نتيجه آراء اعتراض دارند و در همان حال، مدعيان دست خالي از دليل را خلع سلاح مي كند.
سعدالله زارعي