گفته اند و موشكافانه هم گفته اند كه «تا مرد سخن نگفته باشد- عيب و هنرش نهفته باشد». اين بيت البته ترجماني است از بيان بلند اميرمؤمنان علي عليه السلام كه فرمود «المرء مخبوء تحت لسانه. مرد زير زبانش نهفته است». چه بسا ساكت ماندن و سخن نگفتن كه حرمت آدمي را نگاه دارد و هيبت او درهم نريزد.
حالا حكايت آمريكايي هاست. به فيلم ها و تبليغات هاليوودي آنها در حوزه هنر و رسانه و خبر كه نظر مي افكني، چنان است كه گويي سازمان سيا و ساير مراكز امنيتي و اطلاعاتي آنها عالم غيب و شهودند و هفت بطن دنيا را تحت كنترل دارند و جنبيدن هر تنابنده اي را با شبكه هاي ماهواره اي و جاسوسي رصد مي كنند اما پاي عمل كه مي رسد و به حوزه رفتار كه وارد مي شويم، چهره آدم هاي ابله و عقب افتاده پيدا مي كنند و با كمترين حرف زدن، تمام ريخت و هيبت آنان به هم مي ريزد.
مثلا همين گزارش كنگره درباره حادثه 11 سپتامبر كه در آن ادعا شده تروريست هاي عامل اين حادثه سال ها قبل از ماجرا از ايران عبور كرده و در افغانستان با بن لادن ملاقات كرده اند. زبان بسته ها اما هيچ توضيحي نمي دهند كه اگر تا اين حد اشراف اطلاعاتي داشته اند چرا نتوانسته اند در روز روشن و در آسمان صاف نيويورك و واشنگتن چندين هواپيماي غول پيكر را ببينند كه دارند خود را يكراست به برج هاي دوقلو يا ساختمان پنتاگون مي كوبند؟!
اين تروريست ها چه كساني بودند كه پاسپورت هاي مهرنخورده را براي گزارش امروز كنگره به يادگار گذاشته اند و اصلا چرا تهيه گزارشي اين چنين پر از خالي 3 سال طول كشيده است؟
مقامات آمريكايي اين روزها با زبان تهديد عليه ايران سخن مي گويند اما شيوه حرف زدن آنها به نحوي است كه آشكارا نشان مي دهد شير پير، نه دندان در دهان دارد و نه مغزي- ولو اندازه فندق- در سر، كه اگر غير از اين بود در تور عملياتي شبكه موساد بعد از حوادث 11 سپتامبر پا نمي نهاد و سابقه دويست ساله خويش را كه نيم قرن آن به اعتبار ابرقدرتي سپري شده، چنان بر باد نمي داد كه نام سازمان سيا ضرب المثل خالي بند شود و روي دست نام سعيد الصحاف بغدادي بلند شود. ع- معتمدي