نظام اسلامي در طول حيات 25 ساله خود، به طور پيوسته با اتهامات متعدد و بي پايه استكبار جهاني مواجه بوده كه در اين ميان، بحث «دستيابي ايران به تسليحات كشتار جمعي»، همواره يك موضوع ثابت در سلسله اتهامات آمريكا عليه كشورمان بوده است.
ايالات متحده پس از مدتها ايراد اتهام عليه جمهوري اسلامي ايران، توانسته با مساعدت لابي هاي صهيونيستي و بعضي كشورهاي اروپايي، پرونده هسته اي كشورمان را به مدت دو سال در آژانس بين المللي انرژي هسته اي مفتوح نگهدارد و اينك نيز از ارجاع اين پرونده به شوراي امنيت سازمان ملل سخن مي گويد.
فرض مي گيريم كه دستگاه ديپلماسي كشورمان، علي رغم توصيه بسياري از دلسوزان نظام و به ويژه محافل متخصص و دانشگاهي، نگاه چندان مناسبي به مسئله خروج ازNPT نداشته و همچنان به پيگيري و حل و فصل موضوع از طريق سياسي دل بسته باشد.
سؤالي كه مطرح مي شود اين است كه آيا آمريكا و متحدانش از پروژه اي كه حاصل حدود دو دهه تلاش سياسي و حمايت گسترده رسانه اي آنها بوده، به سادگي دست برداشته و به بسته شدن پرونده هسته اي كشورمان تن خواهند داد؟
از تلاش ديپلماتيك نااميد نيستيم ولي خوب است كه مسئولان كشورمان قبل از توقف در پشت درهاي شوراي امنيت، پاسخ مناسبي هم براي اين پرسش پيدا كنند.
حامد گيلاني