اين خون شسته نمي شود
اين خون شسته نمي شود
«ياحسين، ياحسين، ياحسين»؛ اين فرياد پس از آن است كه پيرمرد به هوش
آمده و تمام توانش را بسيج كرده تا نام حسين(ع) را بر زبان آورد... تنها
نيست«عطيه بن سعدبن جناده كوفي» همراه اين پيرمرد نابيناست؛ پيرمردي كه هر
چند از نعمت «بصر» محروم شده اما «بصيرت» در جان او ريشه دوانده و بي تاب و
باشتاب عزم مزار حسين(ع) كرده است.
بيستم صفر المظفر 61 هجري است:
«عطيه بن سعد» كه خود از بزرگان تابعين و از صحابه اميرالمومنين(ع) است مي
گويد: با جابربن عبدالله انصاري به قصد زيارت حسين(ع) راهي كربلا شديم،
وقتي به آنجا رسيدم، اين پيرمرد آهنگ فرات نمود و در شط فرات غسل كرد،
قطيفه اي به كمر پيچيده و قطيفه ديگري بر دوش انداخت؛ گويي عازم طواف خانه
خداست، گام برنمي داشت مگر با ذكر خدا و اينچنين روانه مزار حسين(ع) شديم،
نزديك و نزديك تر مي شديم تا كه به مزار رسيديم، چشمانش سويي نداشت طلب كرد
تا دستش را بر مزار امام بگذارم و چنين كردم و... اينجا بود كه «جابر» بي
درنگ از هوش رفت... 1371 يكسال از فرياد «ياحسين، ياحسين، ياحسين» جابربن
عبدالله انصاري صحابه بزرگ پيامبر اسلام در اولين اربعين سيدالشهدا مي
گذرد و چرخه روزگار چرخيده و چرخيده و در اين بين حراميان و يزيديان علي
الدوام اراده كرده و نقشه ها كشيده و فتنه ها تدارك ديده تا نام و ياد
حسين(ع) بر زبان ها نرود و بر ذهن ها نقش برنبندد اما پژواك عاشورا در پهنه
تاريخ غيرقابل انكار است.
امروز زيارت امام حسين(ع) در اربعين به عدد
جابربن عبدالله و عطيه كه موسس اين سنت پرمعنا و پربركت بودند ختم نمي شود
بلكه توده هاي ميليوني عاشقان سيدالشهدا از اقصي نقاط عالم هر ساله پيوسته و
پي در پي با آمدن به كربلا برشكوه، شور و شعور اين حركت مي افزايند و نام و
ياد حسين(ع) روز به روز در دنيا زنده تر گشته است.
اينجاست كه رمز و
راز اربعين نمايان و عيان مي شود. رهبرمعظم انقلاب اسلامي پيرامون اهميت
اربعين و تداوم اين واقعه جوشان بيان مي دارند:«اساساً اهميت اربعين در آن
است كه در اين روز با تدبير الهي خاندان پيامبر(ص) ياد نهضت حسيني براي
هميشه جاودانه شد و اين كار پايه گذاري گرديد. اگر بازماندگان شهدا و
صاحبان اصلي در حوادث گوناگون- از قبيل شهادت حسين بن علي(ع) در عاشورا-
به حفظ ياد و آثار شهادت كمر نبندند، نسل هاي بعد از دستاورد شهادت استفاده
زيادي نخواهند برد... اگر زينب كبري(س) و امام سجاد(ع) در طول آن روزهاي
اسارت چه در همان عصر عاشورا در كربلا و چه در روزهاي بعد در راه شام و
كوفه و خود شهر شام و بعد از آن در زيارت كربلا و بعد عزيمت به مدينه و سپس
در طول سال هاي متمادي كه اين بزرگواران زنده ماندند مجاهدت و تبيين و
افشاگري نكرده بودند و حقيقت فلسفه عاشورا و هدف حسين بن علي و ظلم دشمن را
بيان نمي كردند واقعه عاشورا تا امروز جوشان و زنده و مشتعل باقي نمي
ماند.» (29/6/68)
بنابراين بايد پاي درس اربعين نشست تا «خط خون» شسته
نشود. خط اسلام ناب محمدي كه اسلام سلطنتي، اسلام سرمايه داري، اسلام
التقاط و دريك كلمه اسلام آمريكايي را به حاشيه راند، تداوم يابد.
از
همين روي، رهبربصير انقلاب اين نكته را گوشزد مي كنند: «درسي كه اربعين به
ما مي دهد اين است كه بايد ياد حقيقت و خاطره شهادت را در مقابل طوفان
تبليغات دشمن زنده نگه داشت.»
طوفان تبليغات دشمن آنچنان است كه در كمتر
از 50 سال از رحلت پيامبراعظم(ص) جامعه اسلامي در اسارت اسلام وارونه اموي
گرفتار مي شود و سست عنصري چون شريح قاضي در مقام- به اصطلاح- قضاوت،
حسين(ع) را به خروج از دين خدا متهم كرده و با صدور حكم ارتداد آن حضرت
خونش را مباح اعلام مي كند!!! تا جايي كه عمربن سعد در صبح عاشوراي 61 هجري
خطاب به لشگريانش فرمان مي راند كه: «اي سپاهيان خدا بر اسب هايتان سوار
شويد و با كشتن حسين بن علي به بهشت برويد.»
مقارن با اين سيطره «اسلام
وارونه» است كه حسين(ع) به مسلخگاه عاشورا مي رود تا پرچم تشخيص «حق» از
«باطل» و تميز «هدايت» از «ضلالت» براي رهپويان حق و حقيقت در گستره تاريخ
بشريت افراشته شود.
اما به تعبير رهبر انقلاب، «شهادت بدون خاطره، بدون
ياد، بدون جوشش خون شهيد، اثر خودش را نمي بخشد و اربعين آن روزي است كه
برافراشته شدن پرچم پيام شهادت كربلا در آن روز آغاز شد و...».
آنچه جاي
تأمل دارد و نبايد از آن سطحي عبور كرد اين است كه امروز پس از قرن ها از
عاشورا و اربعين، يزيديان زمان دريافته اند كه انقلاب اسلامي با اتكاء بر
عاشوراي حسيني قوام و عينيت يافته است.
براي همين است كه چندي پيش
دانشگاه آريزونا در تحقيقي راهكار مقابله با جمهوري اسلامي ايران را تحريف
عاشورا دانسته و تصريح مي كند كه براندازي جمهوري اسلامي در گرو اين مطلب
است.
آنچه امروز دشمنان اسلام ناب در پي آن هستند جلوگيري از پيشرفت
ايران اسلامي در تمامي ابعاد است. اينجاست كه علت بهانه هاي قدرت هاي غربي
عليه جمهوري اسلامي در زمينه برنامه هسته اي و حقوق بشر و مسايلي از اين
دست بخوبي برملا مي شود.
جمهوري اسلامي امروز ترجمان اسلام اصيل و مصداق بارز پيام عاشورا و اربعين در صحنه اجتماع و سياست است.
در
روزگاري كه حقوق بشر اسم مستعاري براي چپاولگري ها، افزون خواهي ها و
غارتگري ها شده جمهوري اسلامي پيشقراول نهضت بيداري اسلامي است تا نقاب
دروغين حقوق بشر را از سيماي رتوش شده جنايتكاران بين المللي به زير
بكشاند.
در عصري كه مدعيان گفت وگو و منطق به شيوه قرون وسطايي در پي
باج خواهي هستند جمهوري اسلامي «قدرت منطق» را در برابر «منطق قدرت» و
زورگويي آنان به رخ كشاند و همين دو روز پيش بود كه در مذاكرات اسلامبول
تركيه، ايران اسلامي به 1+5 باج نداد و صلابت و قوت خود را به دنيا ثابت
كرد. مشكل اصلي و كليدي دشمنان اسلام و جمهوري اسلامي اين است كه در برابر
«خط خون» به «خطاي خونريزي» متوسل شده اند. و اينجاست كه در همين دهه گذشته
پس از لشكركشي به افغانستان در 2001 و قشون كشي به عراق در 2003 و راه
انداختن جنگ 33 روزه لبنان در 2006 و جنگ 22 روزه غزه در 2008 هنوز نفهميده
اند- و نخواهند فهميد- كه نمي توان با ابزار فيزيكي و تكنولوژيك «اسلام و
حقيقت» را ترور نمود و از صحنه خارج كرد.
مخيله تنگ و تاريك آنها كماكان مقولات متافيزيكي و ايدئولوژيك را درك نمي كند و خطاي تحليل شان همين است.
امروز
دشمنان نشان دار جمهوري اسلامي در طي سه دهه گذشته علي رغم تمامي تحركات،
كارشكني ها و ترفندهايي كه انجام دادند از اينكه مراسم عاشورا، امسال در
تركيه با فرياد يا حسين برگزار مي شود سردرگم هستند.
آنها از اينكه
تشكلي با الهام گيري انقلاب اسلامي با نام «حزب الله» در لبنان تشكيل مي
شود عصباني هستند. اما جا ندارد از اين عصبانيت بميرند هنگامي كه در پي
وقوع انتفاضه اسلامي در تونس طي روزهاي گذشته، گروه هايي از دانشجويان و
جوانان پرشور مسلمان اين كشور درصدد برآمده اند تا تشكلي به نام «حزب الله»
را در ميهن شان ساماندهي نمايند.
فردا اربعين حسين(ع) است و بار ديگر
كربلا صحنه حضور ميليون ها زائري خواهد بود كه آمده اند با قلب و جانشان
فرياد برآورند كه «اربعين پژواك عاشورا در پهنه تاريخ است» و «نام حسين(ع)
بر تارك تاريخ ماندني است».
حسام الدين برومند
بسم رب النور