محمدجعفر بهداد
مردم بايد بدانند تيم مذاكره كننده كشورمان در جريان پرونده هسته اي، قرار بود چه مأموريتي را انجام بدهد، اما حالا در كجاي كار ايستاده است.
اين تيم بايد پرونده هسته اي ايران را از طريق جلب حمايت اروپا و تاقبل از انتخابات رياست جمهوري آمريكا مي بست و اصطلاحاً پرونده را از حالت غيرعادي به پرونده اي عادي تبديل مي كرد، اما حالا كه نتوانست به اين هدف اصلي دست يابد، اعضاي تيم مذاكره كننده براي لاپوشاني ناكامي خود در اظهارات اخيرشان با لحني پيروزمندانه مي گويند: نگذاشتيم پرونده به شوراي امنيت سازمان ملل برود!
به عبارت ديگر تيم مذاكره كننده- كه اعضاي آن همگي از يك باند فكري در امور سياست خارجي كشور هستند- سطح هدف را از «بستن پرونده» به «ممانعت از ارسال پرونده به شوراي امنيت» كاهش داده اند.
همين مجموعه كه قبلا با بزرگنمايي استراتژي «اعتمادسازي و تعامل با اروپا»، و دادن امتيازات يك طرفه و مجاني به آنها در خلال مذاكرات مختلف خود، مدعي بودند از اين مسير پرونده را تا پيش از برگزاري انتخابات رياست جمهوري آمريكا خواهند بست، حالا پس از شكست سياست خوش خيالانه مذكور، اما اين بار با بزرگنمايي تهديدات واشنگتن، مي گويند: با وجود اين همه فشارها و تهديدها نگذاشتيم پرونده به شوراي امنيت برود.
حال آنكه ارسال نشدن پرونده به شوراي امنيت سازمان ملل محصول مواضع مقتدرانه رهبري و نيز نتيجه روشن سرنوشت آن باتوجه به وتوي تصميمات آمريكا و انگليس توسط احتمالي چين بود. بنابراين اگر اين پرونده به شوراي امنيت هم مي رفت، هيچ اتفاقي نمي افتاد.
براي اينكه به اشتباهات استراتژيك تيم مذاكره كننده در روند به اصطلاح اعتمادسازي با اروپا و نيز بزرگنمايي تهديدات آمريكا بهتر پي ببريم، آگاهي از آخرين اظهارات علي اكبر صالحي- نماينده سابق كشورمان در سازمان بين المللي انرژي اتمي- كه به تازگي اعلام داشته است، مفيد به نظر مي رسد.
وي طي نشستي در معاونت سياسي سازمان صدا و سيما گفت:
- در بحث هسته اي ايران، اروپا و آمريكا از ابتدا با هم همنوا بودند و داراي هدف مشترك محروم كردن ايران از تكنولوژي هسته اي بودند.
- طي برگزاري 6 اجلاس شوراي حكام آژانس اتمي، بحث ارسال پرونده ايران به شوراي امنيت همواره تكرار شده است، اما با وجود فقدان كمترين حمايت بين المللي. علت اينكه اين هدف محقق نشده، اين بود كه غربي ها مستمسك حقوقي و فني نداشته اند.
-اروپايي ها و آمريكا نمي خواهند كشوري نظير ايران- كه خارج از مدار كشورهاي غربي حركت مي كند- داراي توان هسته اي باشد.
حرفهاي صالحي نشان مي دهد از همان ابتدا همگرايي و تفكيك ناپذيري اهداف اروپا و آمريكا روشن بود. با اين حال معلوم نيست چرا به بهانه ايجاد انشقاق بين اين دو مجموعه، آنهمه امتياز به اروپايي ها داديم.
اگر از اول تهديد ارجاع پرونده به شوراي امنيت با توجه به فقدان دلايل حقوقي و فني، توخالي جلوه مي كرد، پس به چه علت اين اواخر اين تهديدها را جدي و هول انگيز جلوه مي دهند؟ شايد با اين هدف است كه مي خواهند بگويند دفع افسد (ارجاع پرونده) به فاسد (مفتوح ماندن پرونده) كرديم!!
... وقتي مربي يك تيم ورزشي بارها نتيجه نمي گيرد، بي درنگ درتركيب تيم دست مي برد و با تغيير آرايش تيم خود، حريف را با بازيكنان جديد و ناشناخته گيج مي كند. اما تركيب تيم مذاكره كننده ايران در بحث هسته اي، آنقدر قديمي است كه پرونده روانشناسي شخصيتي و رفتاري تك تك اعضاي آن در آرشيو دستگاه سياست خارجي اروپايي ها و آمريكا موجود است و آنها مي دانند طرف ايراني داراي چه نقاط ضعف و ضربه پذيري است.
آيا مربي سياست خارجي كشورمان نمي خواهد دست به تعويض هاي فني و حرفه اي بزند؟