شايد تعجب آور باشد، ولي نگارنده در تفسير انتخابات اخير و بيان آنچه روز جمعه اتفاق افتاد، سخني گوياتر از اين نمي يابد كه مردم با انتخاب احمدي نژاد يك گام به عقب برداشتند تا صدها گام به جلو بردارند. اشتباه نكنيد! گامي كه به عقب برداشته شد، از جنس «بازگشت به خويش» است، نه از آن جنس كه در زبان و قلم غريبه ها، «عقب گرد» و «ارتجاع» ناميده مي شود...يعني آن هم گامي به جلو بود.
هنگامي كه احمدي نژاد در تبليغات فقيرانه خود از «بايد»ها و «نبايد»ها مي گفت و آنچه درپي آن است را برمي شمرد، مردم صداي او را در ژرفاي دل خويش آشنا يافتند و به خاطر آوردند كه اين صدا را پيش از اين هم شنيده اند و تصويري را كه او از دولت اسلامي ترسيم مي كرد پيش از اين هم ديده اند... اما كجا؟!... مسن ترها، اين صدا و آن تصوير را در خاطرات شيرين سال هاي نه چندان دور خويش به خاطر مي آوردند و جوان ترها در خاطراتي كه از آن سال ها شنيده بودند، سال هاي اوليه بعد از پيروزي انقلاب، آن سالها كه پابرهنه ها صاحب انقلاب بودند و امام راحلمان (ره) آنان را «ولي نعمت» مي ناميد. آن سالها كه هنوز بهره گيري از قدرت براي انباشت ثروت و استفاده از ثروت براي كسب قدرت، ميان مردم و برخي از مسئولان ديواري به بلنداي فريب و نيرنگ نكشيده بود. آن صداي آشنا، نه اين كه فراموش شده باشد، اگر چنين بود كه رويكرد دوباره به آن بي معني بود. مردم طي سال هاي گذشته، همان نواي دلنشين و مستضعف نواز امام راحل (ره) را بارها از زبان خلف حاضر او شنيده و به خاطر داشتند، اما مرد ميداني جستجو مي كردند كه با آن صدا، همنوا باشد و به جاي نسخه هاي بي خاصيت وام گرفته از غريبه ها، نسخه بر زمين مانده انقلاب را بر دست و زبان داشته باشد...
مردم، در ميان نامزدهاي مطرح اين دوره، با آدرسي كه در دست داشته و هيچگاه آن را بر زمين نگذاشته بودند، به احمدي نژاد رسيدند. اما... جستجو، هنوز تمام نشده بود. چرا كه مردان سخن بسيارند و مدعيان عدالت بي شمار، از كجا معلوم احمدي نژاد هم يكي از آن مدعيان بسيار نباشد كه به قول حضرت امير عليه السلام، در توصيف عدالت، يكه تاز ميدانند و هنگامي كه پاي عمل به ميان مي آيد، از رفتن بازمي مانند؟!... احمدي نژاد به اين سؤال نيز، از پيش پاسخ داده بود. عملكرد دوساله او در شهرداري و اداره كلان شهر تهران با موازين عدالت خواهانه اسلامي، براي مردمي كه در ميان نامزدهاي مطرح اين دوره، بهترين را جستجو مي كردند، كمترين ترديدي باقي نگذاشته بود كه به «اصلح» رسيده و گمشده چندين و چندساله خود را يافته اند... و اين همه ماجرا بود...
بعد از انتخاب احمدي نژاد، خبرگزاري فرانسه اعلام كرد كه «در ايران، رفيق مستمندان و تهيدستان به قدرت رسيده»، خبرگزاري رويتر اين خبر را روي خروجي تلكس خود فرستاد كه «احمدي نژاد قلب فقيران ايران را فتح كرده است»، روزنامه گاردين نوشت او «به پرهيزگاري، مردمي بودن و شايستگي شناخته مي شود.» يكي ديگر از رسانه هاي خارجي از احمدي نژاد با عنوان «رابين هود ايران» ياد كرد و... اين اظهارنظرها همچنان با همين سبك و سياق ادامه دارد. آنچه در تفسيرها و گزارش هاي خبري رسانه هاي خارجي بيش از همه به چشم مي خورد، تأكيد بر ايمان و تقوا و ساده زيستي و مردم دوستي رئيس جمهور جديد است، و در يك كلمه، يعني ادامه راهي كه امام راحلمان (ره) پيش پاي مسئولان و دولتمردان گشوده و رهبر فرزانه و بزرگوارمان بارها بر آن تأكيد فرموده اند.
امروز به مناسبت انتخاب احمدي نژاد به رياست جمهوري و تحولاتي كه اين انتخاب به يقين در هر دو عرصه داخلي و خارجي به دنبال خواهد داشت، جمله كوتاه، اما گويا و پرمعناي
«خبر اول دنيا» را به عنوان تيتر اول روزنامه برگزيديم. چرا كه آثار اين گزينه نه فقط در ايران اسلامي، اميدآفرين است، بلكه سطح حضور و ضريب اثر جمهوري اسلامي ايران را در عرصه بين المللي و منطقه اي به نقطه اي بلند مي رساند، گزارشهاي دريافتي از ابراز شادماني ملت هاي مسلمان منطقه به خاطر انتخاب مردي با ويژگي هاي احمدي نژاد حكايت دارد و در همان حال نگراني دشمنان تابلودار بيروني از اين گزينه، به آساني قابل درك است.
برنامه احمدي نژاد، آن گونه كه انتظار مي رود، دكترين استكباري آمريكا موسوم به «خاورميانه بزرگ» را به چالشي جدي خواهد كشيد. توضيح آن كه طرح مورد اشاره آمريكا با نقاب فريبنده گسترش دموكراسي دنبال مي شود و حال آن كه انتخاب احمدي نژاد در ايران، مخصوصا بعد از آن همه سياه نمايي و تبليغات زهرآگين دشمنان بيروني، كمترين ترديدي باقي نگذاشته است كه رويكرد مردم در ايران و در تمامي جهان اسلام، رويكرد به اسلام است. و مگر نه اين كه ابتدايي ترين تعريف دموكراسي، پذيرش آراء مردم است بنابراين، به آساني مي توان نتيجه گرفت كه انتخابات اخير و رويكرد مردم به مردي با تقوي و پيرو امام (ره)، ترفند دموكراسي خواهي آمريكا در منطقه را به ضد خود تبديل كرده است و از اين پس، چشم همه ملت هاي مسلمان به ايران اسلامي و تحولات آن دوخته خواهد شد و در فراز و نشيب آن، آينده خود را جستجو مي كنند.
و اما... پايان انتخابات، آغاز راه درازي است كه پيش روي داريم، از اين پس، به قول رهبر معظم انقلاب، رقابت ها، بايد به رفاقت تبديل شود و نقارهاي احتمالي جاي خود را به وقار واگذارد. اكنون احمدي نژاد، رئيس جمهور همه مردم ايران است چه آنان كه به او رأي داده اند و چه كساني كه سليقه ديگري داشته اند. البته، بديهي است كه براي رسيدن به مقصود و بازگرداندن آبهاي رفته، به جوي چاره اي جز دست زدن به برخي از تغيير و تحولات در برنامه ها و مديريت هاي كشور نيست، اما همانگونه كه احمدي نژاد بارها تأكيد ورزيده، ميزان در نگاه او شايسته سالاري است و اين مهم، نبايد براي هيچيك از دوستداران عظمت و سربلندي ايران اسلامي و گردش امور بر مبناي خط امام و رهبري، نگران كننده باشد؛ كه انشاءالله نيست.
حسين شريعتمداري