مهندس عقيل ملكي فر
ملت بزرگ ايران با مشاركت حداكثري خود در هر دو مرحله انتخابات نهم رياست جمهوري نشان داد كه ضمن دستيابي به تراز بالايي از آنچه كه «هشياري جهاني»(1) ناميده مي شود، بالا آمدن تا فينال دمكراسي را نشانه گرفته است.
ملت ما خيلي ساده به فراخوان مقام معظم رهبري پاسخ داد، همان قدر كه درخت ها براي رويش دوباره به فراخوان بهار پاسخ مي دهند؛ اما چنان پيچيده بازي كرد كه حتي قوي ترين تحليل گران نيز نتوانستند دست او را پيشاپيش بخوانند و بگويند كه چه درصدي از مردم در انتخابات شركت خواهند كرد و يا نام چه كسي از صندوق آرا بيرون خواهد آمد. همه تحليل گران و ناظران خارجي بر اين باور بودند كه مردم ما به «حواشي توسعه» رأي خواهند داد اما نتايج انتخابات نشان داد كه «جوهره توسعه»، يعني «ارزش ها» برگزيده شد. اگر تحليل گران سياسي منصف باشند، بايد به انتخاب هوشمندانه مردم ما نمره بيست بدهند؛ زيرا ملتي كه به ارزش هاي بنيادين رأي مي دهد، در اوج بلوغ سياسي قرار دارد. زرق و برق هاي توسعه، يك ملت بالغ را نمي فريبد.
ملت ما هميشه غير قابل پيش بيني بوده است؛ دست كم با معيارهاي عقل دكارتي كه چيزي راجع به «انرژي ارزشها» نمي داند؛ اما تحليل گران خارجي و هم فكران داخلي آن ها، اغلب اين موضوع را ناديده گرفته اند. به همين دليل بود كه كاخ سفيد به اشتباه استراتژيك افتاد و اطلاعيه اي را صادر كرد كه حاصلي جز افتضاح سياسي براي رئيس جمهوري و هيأت حاكمه آمريكا نداشت. امروز مردم ما از گردانندگان كاخ سفيد به عنوان منگل هاي سياسي تعبير مي كنند.
كاخ سفيد و هم فكران آن در ارزيابي و تفسير نتايج اين انتخابات هم اشتباه خواهند كرد (اگر خوش بين باشيم و نگوييم كه رذالت خواهند كرد). آنها چون خواهند گفت كه حضرت حجت الاسلام والمسلمين هاشمي رفسنجاني شكست خورده و افراط گرايي اسلامي در ايران به پيروزي رسيده است؛ همان طور كه پس از پيروزي قاطع آقاي خاتمي در دوم خرداد 76 تبليغ مي كردند كه اسلاميت نظام شكست خورده، و جمهوريت آن پيروز شده است. جناب هاشمي، چهره ماندگار انقلاب اسلامي و دست راست مقام معظم رهبري است، و مردم ما اين حقيقت را به درستي درك مي كنند. او آگاهانه به صحنه آمد تا وجاهت سياسي اش را مايه بگذارد و به انتخابات گرما ببخشد و رقابت ها را افزون تر نمايد و ديديم كه چنين شد. شخص آقاي رفسنجاني اكنون مي تواند به خود ببالد كه در دفاع از كيان اسلام و انقلاب اسلامي، چيزي كم نگذاشته است. او در بازي اي به صحنه آمد كه نتيجه آن پيشاپيش براي خودش معلوم بود، وگرنه براي حضور در اين بازي «استخاره» نمي كرد!
حالا «شير خفته» از نو بيدار شده است. بگذاريد اول داستان شير خفته را نقل كنيم و بعد بگوييم كه اين شير خفته براي چه از نو بيدار شده است. يكي از مديران ارشد دولت، كه سابقاً در پست هاي بالاي صنعتي بوده، مي گفت: سال ها پيش، از بنيانگذار شركت كره اي دوو براي سرمايه گذاري در يكي از صنايع استراتژيك كشور دعوت مي كند. او به ايران مي آيد و از پتانسيل هاي كشور ديدن مي كند. در يكي از جلسات خصوصي به آن مدير ارشد مي گويد كه اگر آمريكايي ها مانع نشوند، ما تمايل زيادي به سرمايه گذاري در ايران داريم؛ چون كشور شما را يك شير خفته مي دانيم. و بعد اضافه مي كند كه شركت ما روابط صميمانه با آقاي كيسينجر- وزير امور خارجه اسبق آمريكا- دارد و معمولاً از ايشان به عنوان مشاور بهره مي برد و همين آقا به او گفته است كه ايران يك شير خفته است و به زودي بيدار خواهد شد.
شير خفته اما اين بار براي يك خيزش بزرگ و پرمعنا بيدار شده است. تا حالا روزمره عمل مي كرديم، و همين روزمرگي لطمات زيادي به كارآمدي نظام و دولت زده بود. اما اكنون به سلاح «تفكر استراتژيك» مجهز شده ايم. آن را در چشم انداز بيست ساله كشور بازتاب داده ايم. مطمئن هستيم كه دولت جديد، خود را وقف تحقق چشم انداز بيست ساله كشور خواهد كرد كه آرمان بزرگ ما را به تصوير كشيده است. اين يعني خط پايان روزمرگي، و آغاز «دوره آينده سازي كشور برپايه خردجمعي.»
شيرين باد اين پيروزي بزرگ به كام ملت ما، سرفرازتر باد رهبر فرزانه ما، كه با كلام پرنفوذشان همواره انرژي معنوي را به كالبد ملت ما تزريق مي كنند. خون تازه اي كه در رگ هاي نظام مقدس اسلامي جاري شده است، موتورهايمان را دوباره روشن خواهد كرد؛ اما اين بار به سوي آينده، و براي يك جهش تاريخي بزرگ. نه! نمي شود آن يادداشت تبريك را به پايان آورد و نامي از حضرت بقيه الله (عج) به ميان نياورد. او ولي نعمت و چشم نگران ملت ما است. اوست كه به دل هاي ما مي اندازد كه در برهه هاي حساس انقلاب اسلامي به كدام سمت و سو برويم، چه كنيم، و پرچم مديريت كشور را به دست تواناي كه بسپاريم. سلام مخلصانه ما بر او، و بر پدران و مادران گرامي اش؛ خاص الخاص حضرت صديقه كبرا(س)، كه اين روزها به ايشان تعلق دارد.n

1 Global Awareness