غلامرضا صادقيان
برخي اعضاء كابينه احمدي نژاد اين روزها حرف خوبي مي زنند كه چندان به دل ما نمي نشيند!؟ آنان به تأسي از شعارهاي انتخاباتي رئيس جمهور، مرتب مي گويند «به جاي حرف زدن، عمل مي كنيم» و با اين شعار جديد مقابل خبرنگاران تلويزيون، تند تند راه مي روند تا نشان بدهند فعلا موقع عمل است و حرف خاصي براي گفتن ندارند و يا اين كه بايد زودتر به كارشان برسند. اين دوستان كه در لطافت طبع و سلامت نفسشان خلاف نيست، با خبرنگاران روزنامه ها نيز قرار گفت وگو نمي گذارند تا خداي نكرده كسي تصور باطل نكند كه ايشان با ورود به قدرت، اول از همه به سراغ خبرنگاران رفته اند.
اما به نظر مي رسد وقتي آقاي رئيس جمهور در شعارهايش تأكيد مي كرد كه مي خواهد به جاي حرف زدن، عمل كند، منظورش «از آن حرف ها» بود، نه «از اين حرف ها». يعني قصد داشت تا از اين پس درباره كارهايي كه نشدني است، سخنراني هاي عريض و طويل هم نكند، نه اين كه درباره آن چه كه شدني است هم چيزي به مردم نگويد.
تصور كنيد يكي از وزيران محترم را كه درباره محوري ترين شعار رئيس جمهور يعني «عدالت خواهي» از او سؤال شد و او بدون توجه به يكي ديگر از شعارهاي محوري احمدي نژاد يعني «مهرورزي» روي از خبرنگاران برگرداند و گفت دراين باره بايد كار علمي صورت بگيرد و حالا نمي شود حرف زد!
آن چه براي مردم مشخص و قابل بخشش است، اين است كه قطعاً همه وزيران و مديران جديد به يك اندازه استعداد برخورد مناسب با خبرنگاران را ندارند و برخي با برداشتي ساده از شعار خوب رئيس جمهور، لام تا كام حرف نمي زنند اما بايد بدانند كه دستگاه آنان بايد «هر روز حرفي براي گفتن داشته باشد» و اين حرف ها بايد با مردم در ميان گذاشته شود.
اگر براساس يك فرض محتمل، نتيجه كمتر حرف زدن مسئولان فعلي، همان نتيجه بيشتر حرف زدن مسئولان قبلي شود، يعني به آنجا بينجامد كه يكي از مسئولان بلندپايه، اخيراً از آن به عنوان «ناهنجاري هاي ناشي از اطلاعات سري و مخفي دستگاه ها» نام برد، پس چه فرقي است ميان حرف نزدن با حرف زدن؟
قطعاً هيچ يك از اطلاعاتي كه موردنظر خبرنگاران و مردم است، از آنهايي نيست كه انتشار آن مشكلي ايجاد كند، بلكه همواره مخفي نگه داشتن اطلاعات دستگاه ها به رانت اطلاعات و فساد اداري انجاميده كه به اين مورد در سخنان اخير رئيس محترم قوه قضاييه تصريح شده است.
پس بايد عمل بكنيم، حرف هم بزنيم. حالا اگر كسي بخواهد شخصيتي تريبوني پيدا نكند، چه بهتر، اما دليلي ندارد كه وقتي با خبرنگاري رو به رو شد، نايستد و در حال راه رفتن به او جواب هاي كوتاه و سربالا بدهد.
آيا نمي توان شعار قبلي را اصلاح كرد و از اين پس گفت: «عمل مي كنيم، پرسش هاي مردم را نيز بي پاسخ نمي گذاريم؟»