1- غلامرضا عليزاده جامعه شناس در گفت وگو با خبرگزاري مهر مي گويد در ميان زنان تحصيلكرده و روشنفكر كشور، پديده فمنيسم اصلي ترين عامل طلاق محسوب مي شود.
فمنيسم، نهضت زنان با هدف رفع تبعيض و ظلم عليه خود است كه غالباً به افراط و انحراف كشيده شده و مطالبات دون شأن زنان در درون آن شكل مي گيرد.
2- خبرگزاري ايسنا در گزارشي از پايان نامه كارشناسي مشاوره خانم محبوبه ذوالفقارپور تحت نام «بررسي رابطه بين ساختار قدرت در خانواده با رضايتمندي زناشويي زنان كارمند و خانه دار» آورده است: ورود زنان به سيستم اقتصادي باعث افزايش قدرت او در خانواده نمي شود و حتي قدرت او كاهش يافته است... ايده آل زنان ما اين است كه شوهران شان تصميم گيرنده اصلي در زندگي زناشويي باشند و نقش انفعالي مرد در زندگي زناشويي مطابق سيستم ايده آل آنها نيست.
همه كارشناسان وقتي روحيات و تمايلات حقيقي زنان را بررسي مي كنند، بر اين نكته اساسي تاكيد مي ورزند كه مردانه كردن علايق زن به علت تضادش با گرايش هاي وجودي او، هم منشاء آزار خود زن مي شود و هم جامعه و خانواده دچار سستي و سردي مي گردد.
طي دهه اخير زنان كشورمان از سوي برخي جريان هاي منفعت طلب و مدعي احياي حقوق زنان، به خروج از روحيات زنانه و ناديده گرفتن محدوديت ها و موازين انسان ساز شرع مقدس اسلام تشويق شدند كه امروز بايد آثار زيانبار آن را به تماشا بنشينيم.
چندي پيش در خبرهاي منتشره آمده بود:
يك سناتور جمهوريخواه آمريكا به نام «سانتروم» طي سخناني در محفل رهبران مسيحيان ارتدكس آن كشور گفت: براي من آزادي مذهبي بهتر از آزادي بيان و آزادي مطبوعات است و اگر زندگي فرزندان ما براي مان مهم است، بايد با سكولاريزم راديكال مبارزه كنيم.
حالا كه دنياي خدانشناس امروزي نيز، از اومانيسم (انسان محوري به جاي خدامداري) دلزده و خسته شده و در ميان همه شعارهاي فريبنده، به دنبال مذهب مي گردد، آيا رواست ما مسلمان ها براساس نسخه هاي قديمي و باورهاي تحميلي بيگانگان، «روش زندگي» نكبت بار غربي ها را در پيش بگيريم؟
دين اسلام زن را-فراتر از شاغل يا خانه دار بودن- منبع عاطفه و منشاء صلح و آرامش مي داند، پس شايسته نيست به بهانه آزاديخواهي جامعه را از اين نعمت بي بديل الهي محروم سازيم.
محمدجعفر بهداد